Ghoed rond, ghoed Zeêuws

De paoloôfden op ’t strange
as spelbrekers
voo de vriee loôp van de gholven
De witte meulens
udder groene stroôm
Boôten
die bie oôg waoter
over de daoken van d’uuzen vaoren
Land mee graon en de beêten
van ‘t zoete landschap
In je spiegel verdwient een toren
en voo je
duukt ‘r een nieuw durpje op
‘t Licht
aon t’ende van d’n tunnel
wao Zeêuws Vlaondren je teghemoed komt
En zelfs mee de schoônste gepoetste schoenen
angt ‘r altied nog wè wa klei onder je voeten
Oôit
gieng ik weg uut Zeêland
mao noôit
krieg je Zeêland weg
uut mîen

 

Piet B, 06-12-2017
Jan Lauret, 2019: hertaling van het gedicht: “Goed rond, goed Zeeuws”