Volgeltjes zongen, zoals gebekt

Het meesje landt
op mijn uitgestrekte arm
kijkt me in mijn ogen
en buigt het hoofd
in spijt

Wij weten allebei
dit is de laatste keer
dat er een mees
op een voorarm zit
Ik buig mijn hoofd
huil een traan
en schaam me diep

Terwijl het meesje
stil en rustig de ogen sluit
buigen we beiden het hoofd
Het meesje, omdat het sterft
en ik, omdat ik van nu af aan
in een wereld leef
zonder mezen…

 

Piet B, 03-02-2019